Technology for Humanity

Waarom een Engelse titel voor een Nederlandse tekst? Omdat de twee betekenissen van humanity, namelijk de "mensheid" en ons "mens zijn", precies aangeven wat voor technologie ik ontwikkel: technologie voor mensen – die mensen ondersteunt in hun dagelijks leven – op een manier die ons mens zijn respecteert – die ons in onze waarde laat.

Mijn beste idee van 2014 is het idee om slimme software (Socially Adaptive Electronic Partners [SAEPs]) te ontwikkelen die normen en waarden van mensen respecteert door zich daaraan aan te passen. Daardoor kan ze mensen nog beter ondersteunen.

Neem bijvoorbeeld geofencing, een techniek waarmee met behulp van GPS tracking een virtueel "hek" om een gebied heen gezet kan worden. Als iemand (bijvoorbeeld een kind of een demente patiënt) dat gebied verlaat, dan wordt een bericht gestuurd naar de ouders of verzorgers. Dit systeem implementeert in feite de volgende normen: de persoon die gevolgd wordt, mag niet buiten een aangegeven gebied komen, en als dit toch gebeurt dan moet iemand gewaarschuwd worden. Daarmee kan geofencing bijdragen aan veiligheid, maar het systeem schendt normen die te maken hebben met privacy en vrijheid.

Dit soort technologie heeft dan ook sterke voorstanders (vanwege de veiligheid) en sterke tegenstanders (vanwege de beperking van vrijheid). De discussie gaat dan over de vraag of we deze technologie wel of niet moeten willen hebben. Echter, zoals filosoof prof. dr. Peter-Paul Verbeek aangeeft (http://vimeo.com/88634054), wanneer we zonder meer "ja" tegen de technologie zeggen, dan geven we de macht over aan de techniek, maar als we "nee" zeggen, ontkennen we de rol die ze al heeft in onze samenleving. De vraag is dus niet of we "ja" of "nee" tegen de technologie zeggen, maar hoe we de technologie vormgeven en inzetten.

Mijn antwoord op deze vraag is het ontwikkelen van software die zo flexibel is dat ze zich aanpast aan uiteenlopende en steeds veranderende normen van mensen. Wanneer een kind bijvoorbeeld om een boodschap gestuurd wordt die buiten het virtueel begrensde gebied ligt, dan moet de software kunnen bepalen dat het in dit geval niet nodig is een waarschuwing te sturen. Of als een kind bij het spelen over de grens gaat zonder dat dit direct gevaar oplevert, dan kan het voldoende zijn om het kind hierop attent te maken zonder de ouders meteen te waarschuwen.

Mijn idee is dus software die over normen kan redeneren, en daarmee mensen kan ondersteunen in het dagelijks leven met respect voor hun waarden en die van hun naasten: Technology for Humanity.

 

 

Dr. M. Birna van Riemsdijk is universitair docent Interactive Intelligence aan de Technische Universiteit Delft. Zij werkt op het grensvlak van theoretische informatica, kunstmatige intelligentie, en mens-machine interactie en ontwikkelt technieken om software te maken die zich aanpast aan normen en waarden van mensen.