Lang leve de oude technologie

Wat een uitvinding: contant geld! Je zou er haast overheen kijken in het tijdperk van kredietkaarten, pinpassen, internetbankieren en webaankopen. Verkoop via internet verovert een steeds groter marktaandeel, parkeerautomaten werken alleen nog met elektronisch geld, hippe koffietenten accepteren alleen nog pinpasbetalingen. Het duurt niet lang meer of je kunt een euromunt alleen nog gebruiken voor je boodschappenkarretje  –  niet meer voor je boodschappen.

En dan is daar de DDoS-aanval. U weet wel: een distributed denial-of-service-aanval die een webpagina of elektronische dienst platlegt. ING had er last van in 2013, andere banken ook. Het iDeal-systeem lag er een tijdje uit. DigiD trouwens ook, waardoor Nederlanders in het buitenland dagenlang geen elektronische diensten van de overheid konden gebruiken. De klassieke reacties volgden: nee, het valt best mee, er zijn geen gegevens gelekt, we zijn alleen even uit de lucht geweest. En ja, we gaan het (nog) beter beveiligen. Nog slimmer, nog geavanceerder, met nog meer capaciteit. Zo gaat dat in de cybersecurity: een continue wapenwedloop tussen aanvallers en beveiligers die elkaar in technisch vernuft proberen te overtreffen. 

Maar de beste reactie op alle DDoS-aanvallen blonk uit in radicale eenvoud: zorg dat je altijd wat contant geld in huis hebt, dan weet je zeker dat je in je eerste levensbehoeften kunt voorzien. Mits de supermarkt nog contant geld accepteert, natuurlijk. 

Het probleem met nieuwe technologie in Nederland is dat we zo snel geneigd zijn het oude af te doen als ouderwets, inefficiënt en overbodig. Weg met die parkeerkaartjes, afschaffen die strippenkaart. Op naar de elektronische overheid: alles gaat digitaal in 2017. Offline contact wordt alleen nog voorzien voor het snel uitstervende soort burgers dat hun contacten met de overheid niet digitaal kan regelen. Nergens in de ‘Visiebrief digitale overheid 2017’ wordt nagedacht over grootschalige uitval van elektronische infrastructuren. Ja, de beveiliging staat ‘urgent en blijvend op de agenda’. Oftewel meer, slimmere, geavanceerdere beveiliging. Maar is er ook een terugvaloptie? Wat doen we als een mobiel netwerk plat ligt? Kunnen we leven met 24 uur elektriciteitsuitval? Of een uitval van de Amsterdam Internet Exchange? Bij al het techno-optimisme en de cyberwapenwedloop vergeten we al te makkelijk de robuustheid van oude technologie, die er tenminste is.

Ondertussen tikken sommigen, in de wetenschap dat de NSA alles afluistert, hun brieven weer op een typemachine en versturen deze met de post. Ook dat is geen slecht idee in 2013.