Het beste idee van het universum is zijn creativiteit zelf

Creativiteit is de combinatie van zaken die nooit eerder werden gecombineerd.
Zo beschouwd is creativiteit niet slechts voorbehouden aan de mens. Er was ooit een eerste keer dat waterstof met zuurstof water vormde of dat een schimmel met alg korstmos werd. Maar wat de natuur eeuwen kost, kan de mens soms in enkele seconden, namelijk door verbeelding. Door verbeelding combineert de mens architectuur met een atoomstructuur en bouwt het Brussels Atomium. De mens versnelt de creativiteit die inherent aan de natuur is en die dus ook in hemzelf aanwezig is. Het beste idee van het universum is zijn creativiteit zelf.
Een combinatie kan toevallig of met opzet ontstaan. Toeval is het gebrek aan doelgerichtheid. Ontstaat iets met opzet, dan zat er een doel achter; iets wat de organische van de fysische natuur onderscheidt. Zodra het organisch is, is er ook herhaling in het spel. Een organisme immers is erop uit zichzelf te handhaven.
DNA, de levensdrager, is toevallig ontstaan en is uniek omdat het zichzelf herhaalt, ofschoon niet altijd volledig. Mutaties zorgen ervoor dat de ontwikkeling een andere weg inslaat en een nieuwe evolutionaire lijn inzet. Deze ‘toevalsfouten’ zijn de levensader van de evolutie, omdat daarmee nieuwe aanpassingen ontstaan in veranderende omstandigheden. Zulke ‘vergissingen’, ook de menselijke, zijn alleen maar fouten volgens een bepaald systeem; tegelijkertijd zijn het kansen op een nieuwe creatieve ontwikkeling. Creativiteit begint dus bij een toevalstreffer op het laagste niveau (de materie), gaat dan in het geval van een organisme een evolutionair proces in, dat door ‘fouten’ in het systeem disruptief een andere weg inslaat en weer verder evolueert.
 
Dit proces van combinaties die samengenomen leiden tot nieuwe combinaties heeft de vorm van een hakkelige S-curve. Het begin van die curve is chaotisch. Alle mogelijkheden zijn nog open. Als eenmaal een aantal keuzes is gemaakt, vindt er versnelling plaats. Ook neemt het aantal mogelijkheden af van wat er nog gecombineerd kan worden. Bovenaan de curve zijn de keuzes heel precies. Hier stagneert de innovatiekracht omdat elke keuze reeds bepaald is. Dan is disruptie nodig om een nieuwe curve te starten. De combinatoriek hiervan is in het begin stochastisch, in het midden fractaal en op het einde logisch-deterministisch. De combinatie van combinaties herhaalt zich op alle niveaus: van het kleinste onderdeel tot het organische middendeel tot de grootste samenstelling; elke S-curve bestaat uit vele kleinere S-curven. Door deze stochastisch-fractale-logica van de combinatoriek kunnen we creativiteit dynamisch modelleren en bijvoorbeeld creatieve robots bouwen.