Een mobiele telefoon die zichzelf oplaadt

Eigenlijk werd ik er nogal door overvallen. Misschien kwam dat omdat het uitgerekend Giel Beelen was die het nieuws bracht. Doorgaans is GI:EL, de Giel Beelen-ochtendshow op radio 3FM, nou niet bepaald de vindplaats van 'beste ideeën'. Maar al bijna op de A10, op weg van Amsterdam Oost naar Hilversum Noord, zat ik daar dan in mijn auto. Caught by surprise, zoals de Angelsaksen zo fraai plegen te zeggen.
 
Giel bracht het nieuwtje met een lach: 'In Zuid-Korea, ja Zuid-Korea, daar hebben ze een briljant idee! Iemand is er bezig om een mobiele telefoon te ontwikkelen die zichzelf oplaadt... op het moment dat je ertegen praat!'
 
Uiteraard ging Giel verder met grappen en grollen over mensen die tegen hun telefoon staan te schreeuwen omdat die bijna leeg is. Maar mijn aandacht was al bij hem weg: dit was er weer zo één! Zo'n oplossing die zó logisch maar tegelijk zó simpel is dat slechts een enkeling er opkomt. Na alle gedoe met snoeren, laders, snel oprakende batterijen, zonnecellen die niet werken als de zon niet schijnt en dus om de haverklap hinderlijke telefoonuitval, gaat iemand gewoon weer terug naar de basis. Welke energie is er altijd en overal op de plek waar die nodig is? Juist: spraaktrillingen! Dat is de kant die we op moeten!
 
 
 
Maar waarom gebeurt dat dan niet allang? Waarom bestaat het nog niet? Zoals tussen droom en daad wetten in de weg staan en praktische bezwaren, zo staan tussen idee en uitvoering angsten, belangen en (vaak de verkeerde) centrale sturing in de weg. Maar toch gaan we desondanks vooruit. Daarom moet het beste idee van 2013 nog tot uitvoering komen.
 
Het is mijn stellige overtuiging dat het uiteindelijk vanzelf komt. Ook het beste idee van 2014. We hoeven er alleen maar voor te zorgen dat we het niet mislopen zodat het 'ongeoogst' weer verdwijnt en verloren gaat.