Degressieve kinderbijslag

Nederland wordt steeds grijzer. De piek van de vergrijzing wordt bereikt rond 2040. Volgens Wine te Meerman, auteur van het boek De vergrijzing voorbij zullen er dan zo’n 4,6 miljoen 65-plussers zijn, waarvan ongeveer 1,5 miljoen 80-plussers. Op hetzelfde moment zal, bij ongewijzigd beleid, het aantal pasgeborenen een dieptepunt bereiken. Deze trend is het gevolg van een reductie van het geboortecijfer door anticonceptie en een reductie tijdens de vorige crisis begin jaren ‘80, waardoor er nu potentieel minder jonge moeders zijn, die vanwege de onzekerheid door de huidige crisis opnieuw voor minder pasgeborenen zorgen. Want kiezen voor kinderen is niet goedkoop. Niet alleen de kinderopvang is duur. Volgens het NIBUD zitten er ook veel extra kosten in minder werken voor de ouders (en dus een lager inkomen), meer boodschappen en een hoger water- en energieverbruik.  Eenmalige kosten zijn er ook, zoals de uitgaven voor de babyuitzet. Het CBS heeft berekend dat één kind gemiddeld 17 procent van het besteedbaar (gezins)inkomen kost. Twee kinderen kosten gemiddeld 26 procent van het inkomen. Voor de bepaling van het besteedbaar (gezins)inkomen zijn alle inkomstenbronnen meegenomen, dus ook het vakantiegeld en de kinderbijslag. In eerste instantie is ook de overheid duurder uit door extra uitgaven voor gezondheidszorg en onderwijs. Deze kosten zijn halverwege het leven echter weer terugverdiend, zodat er netto per medeburger enkele tonnen overschieten.

Het krijgen van kinderen wordt steeds meer op de lange baan geschoven. Volgens het CBS waren amper drie decennia geleden zeven op de tien vrouwen die een kind kregen jonger dan 30 jaar, nu is dat nog maar een derde. Ons land staat hoog op de ranglijst van landen met oudere moeders. Om het tij te keren is mijn idee dat de kinderbijslag sterk degressief wordt gemaakt: vele duizenden euro’s voor jonge moeders en helemaal niets voor moeders boven de 35 jaar. Dit mes snijdt aan twee kanten. De kinderbijslag komt niet alleen terecht bij degenen die dat geld het hardst nodig hebben, maar ook de gezondheid van moeder en kind is ermee gediend. Naarmate de moederleeftijd toeneemt boven de 35 jaar is er niet alleen meer sprake van onvruchtbaarheid en miskramen, ook de kans op aangeboren afwijkingen bij de kinderen neemt toe. Jonge moeders hebben minder zorg nodig en zijn dus goedkoper. Mijn idee levert veel op, waaronder echte handen aan mijn bed en geen robot in 2040, wanneer ik 92 ben.