Breinen van ratten verbonden via internet

Eind februari kwam een team onder leiding van Miguel Nicolelis met een onderzoek naar buiten dat wat mij betreft zeker het beste idee van 2013 genoemd mag worden. Levende ratten waarvan de breinen via internet met elkaar verbonden waren; een idee dat een grote kans maakt om  wetenschappelijk en technologisch een gamechanger te worden. 

Nicolelis experimenteert met breininterfaces waarmee hij  mensen met een verlamming in staat wil stellen om via de gedachte elektrische ledematen of andere apparaten aan te sturen. In het artikel: A Brain-to-Brain Interface for Real-Time Sharing of Sensorimotor Information (Scientific Reports, februari 2013) beschrijft zijn team een experiment waarin ratten elkaars brein konden beïnvloeden terwijl de één in Durham in de Verenigde Staten rondliep en de andere in Natal, Brazilië. De breinen van de twee ratten waren met elkaar verbonden via internet. Door een slimme experimentele opzet leerden de dieren signalen aan het brein van de ander door te geven om zo elkaars gedrag te veranderen. Er was daadwerkelijk sprake van tweewegcommunicatie. De dieren leerden via de intercontinentale brein-computer-internetverbinding  hoe ze elkaar konden aanzetten tot een handeling waaraan een beloning verbonden was.  “Deze experimenten tonen aan dat een geavanceerd direct communicatiekanaal tussen hersenen mogelijk is”, zo stelt Nicolelis in een interview. 

Het bijzondere is natuurlijk dat dit experiment aantoont dat het mogelijk is om hersensignalen direct uit het brein af te tappen en om te zetten in een signaal dat zich makkelijk laat transporteren. Dat signaal kan dan weer terug omgezet worden in een voor het brein bruikbaar en begrijpelijk signaal. Daarmee ontstaan nieuwe communicatie- en leermogelijkheden waar we alleen nog maar van kunnen dromen. In de 19e eeuw leerden we hoe we geluid om konden zetten in een elektrisch signaal en omgekeerd. Daarmee konden we muziekstukken vastleggen en overal ten gehore brengen, of met elkaar spreken over grote afstand. In de 20e eeuw leerden we hetzelfde te doen met beelden en verbonden we iedereen ter wereld via televisie en internet visueel met elkaar. De 21e eeuw wordt de eeuw waarin we leren hoe we breininformatie kunnen  opslaan, transporteren en direct overdragen op anderen. Het experiment van Nicolelis zou wel eens de doorbraak kunnen zijn naar een wereld waarin mensen hun eigen geheugen, gedachten of dromen kunnen opslaan, waarin ons brein zich plastisch genoeg toont om een nieuwe universele e-breintaal  aan te leren die het mogelijk maakt om één of meerdere breinen direct over grote afstanden met elkaar te verbinden en te laten samenwerken. Het klinkt als een hersenspinsel, maar dat was vliegen ooit ook. 

Rob van Hattum